یک بار در برنامه‌های سیما از اکبر عبدی رحمت‌الله‌علیه درباره چاقی‌اش پرسیدند. گفت از یک جایی به بعد جزو روح آدم می‌شود و نمی‌توان کاری‌اش کرد. آن مرد قند و نمکی تپل که از روح و روانش طراوت و خوشمزگی می‌بارید و البته در خلوات خود غم‌های غریبی داشت، رفت.